کوبرنتیز
Kubernetesداکر به تو میگوید یک کانتینر را چطور اجرا کنی. کوبرنتیز جواب سؤال بعدی است: پنجاه کانتینر روی ده سرور را چه کسی زنده نگه میدارد، چه کسی جایگزینشان میکند وقتی میمیرند، و چه کسی ترافیک را بینشان پخش میکند.
پیشرفت تو
درصد هر فصل از دو چیز میآید: چقدر از بخشهایش را خواندهای (۵۵٪) و چند تمرینش را تیک زدهای (۴۵٪). همهچیز داخل مرورگر خودت میماند.
فصل
فصلها به هم وابستهاند و ترتیبشان معنا دارد. هر مسیر با پروژههای نهایی تمام میشود: ساده، متوسط، پیچیده.
چرا کوبرنتیز؛ مسئلهای که داکر تنها حل نمیکند
کِی لازم است و — مهمتر — کِی لازم نیست.
در نوبت نوشتنمعماری کلاستر
control plane، node، etcd، scheduler و kubelet.
در نوبت نوشتنPod: کوچکترین واحد
چرا واحد اجرا Pod است و نه کانتینر.
در نوبت نوشتنkubectl در عمل
get، describe، logs، exec، apply — و خواندن YAML.
در نوبت نوشتنDeployment و ReplicaSet
اعلام وضعیت مطلوب، و بهروزرسانی تدریجی.
در نوبت نوشتنService و انواعش
ClusterIP، NodePort، LoadBalancer و DNS داخلی.
در نوبت نوشتنIngress و مسیریابی HTTP
یک نقطهٔ ورود برای چند سرویس، با TLS.
در نوبت نوشتنConfigMap و Secret
پیکربندی بیرون از ایمیج، در سطح کلاستر.
در نوبت نوشتندادهٔ ماندگار: PV، PVC، StorageClass
وقتی Pod میمیرد، داده نباید بمیرد.
در نوبت نوشتنمنابع: request، limit و QoS
چرا Pod تو Pending مانده و چرا آن یکی کشته شد.
در نوبت نوشتنمقیاسپذیری خودکار
HPA بر اساس CPU و متریک سفارشی.
در نوبت نوشتنNamespace، RBAC و ServiceAccount
چه کسی اجازهٔ چه کاری را دارد.
در نوبت نوشتنProbe: liveness، readiness، startup
تفاوت «بالا هست» و «آمادهٔ ترافیک است».
در نوبت نوشتنStatefulSet، DaemonSet، Job و CronJob
وقتی Deployment جواب نمیدهد.
در نوبت نوشتنHelm
بستهبندی و پیکربندی چند محیط با یک chart.
در نوبت نوشتنعیبیابی: CrashLoopBackOff، Pending، ImagePullBackOff
هر وضعیت یک علت مشخص دارد.
در نوبت نوشتنپروژهٔ ۱ — اولین اپ روی کلاستر
یک Deployment و یک Service، با کلاستر محلی.
در نوبت نوشتنپروژهٔ سادهپروژهٔ ۲ — اپ سهسرویسه با Ingress
سه سرویس، پیکربندی، دادهٔ ماندگار و یک نقطهٔ ورود.
در نوبت نوشتنپروژهٔ متوسطپروژهٔ ۳ — کلاستر آمادهٔ production
با HPA، RBAC، probe، منابع محدود و مانیتورینگ.
در نوبت نوشتنپروژهٔ پیچیده