شیءگرایی با چند زبان
OOP across languagesشیءگرایی را معمولاً با یک زبان یاد میگیرند و بعد فکر میکنند قاعدههای آن زبان، قاعدههای شیءگراییاند. این مسیر عمداً چهار زبان را کنار هم میگذارد تا ببینی کدام بخش ایدهٔ اصلی است و کدام بخش فقط سلیقهٔ آن زبان. همان مثال، چهار بار، با تفاوتهایی که آموزندهاند.
پیشرفت تو
درصد هر فصل از دو چیز میآید: چقدر از بخشهایش را خواندهای (۵۵٪) و چند تمرینش را تیک زدهای (۴۵٪). همهچیز داخل مرورگر خودت میماند.
فصل
فصلها به هم وابستهاند و ترتیبشان معنا دارد. هر مسیر با پروژههای نهایی تمام میشود: ساده، متوسط، پیچیده.
شیءگرایی چه مسئلهای را حل کرد
قبل از آن چه بود و چه دردی داشت.
در نوبت نوشتنکپسولهسازی
حالت خصوصی، و اینکه چهار زبان چهار جور میگویند.
در نوبت نوشتنکلاس و شیء
سازنده، عضو نمونهای و عضو ایستا.
در نوبت نوشتنوراثت
is-a، بازنویسی متد و مسئلهٔ کلاس پایهٔ شکننده.
در نوبت نوشتنچندریختی
static و dynamic، و duck typing در پایتون.
در نوبت نوشتنانتزاع و interface
abstract در برابر interface، در چهار زبان.
در نوبت نوشتنترکیب در برابر وراثت
چرا ترکیب معمولاً جواب بهتری است.
در نوبت نوشتنSOLID در عمل
پنج اصل، با کد بد و کد اصلاحشده.
در نوبت نوشتنوابستگی و انسجام
معیار سنجش طراحی خوب.
در نوبت نوشتنالگوهای پایه
Strategy، Factory، Observer — در چهار زبان.
در نوبت نوشتننوعدهی ایستا و پویا
اثرش بر طراحی شیءگرا.
در نوبت نوشتنتست کد شیءگرا
mock، stub و طراحی تستپذیر.
در نوبت نوشتنضدالگوها
God object، وراثت عمیق و anemic model.
در نوبت نوشتنپروژهٔ ۱ — یک دامنه، چهار زبان
همان مدل را در هر چهار زبان پیاده کن.
در نوبت نوشتنپروژهٔ سادهپروژهٔ ۲ — بازطراحی با SOLID
کد بدبو را با اصول بازسازی کن.
در نوبت نوشتنپروژهٔ متوسطپروژهٔ ۳ — موتور افزونهپذیر
طراحی توسعهپذیر با interface و ترکیب.
در نوبت نوشتنپروژهٔ پیچیده