ماشین مجازی و توزیعها
Virtual machines & distributionsقبل از اینکه روی یک سرور واقعی خطا کنی، بهتر است روی ماشینی خطا کنی که با یک کلیک به حالت قبل برمیگردد. آزمایشگاه مجازی همان جاست: چند توزیع لینوکس کنار هم، یک شبکهٔ داخلی بینشان، و snapshot که هر اشتباهی را برگشتپذیر میکند. این مسیر همان آزمایشگاه را میسازد — که بعد در مسیرهای لینوکس، شبکه و دواپس رویش کار میکنی.
پیشرفت تو
درصد هر فصل از دو چیز میآید: چقدر از بخشهایش را خواندهای (۵۵٪) و چند تمرینش را تیک زدهای (۴۵٪). همهچیز داخل مرورگر خودت میماند.
فصل
فصلها به هم وابستهاند و ترتیبشان معنا دارد. هر مسیر با پروژههای نهایی تمام میشود: ساده، متوسط، پیچیده.
مجازیسازی چیست
hypervisor نوع ۱ و ۲، و تفاوتش با کانتینر.
در نوبت نوشتنVirtualBox
نصب، ساخت ماشین و guest additions.
در نوبت نوشتنKVM و QEMU
مجازیسازی بومی لینوکس با virt-manager.
در نوبت نوشتنمنابع
CPU، RAM، دیسک و overcommit.
در نوبت نوشتنذخیرهسازی
qcow2، thin provisioning و افزودن دیسک.
در نوبت نوشتنsnapshot و کلون
برگشت به عقب، و کلون سریع برای آزمایش.
در نوبت نوشتنشبکه ۱
NAT، bridge، host-only — و کدام برای کدام کار.
در نوبت نوشتنشبکه ۲
شبکهٔ داخلی بین چند ماشین، و ping بینشان.
در نوبت نوشتنتوزیعهای لینوکس
Ubuntu، Debian، Rocky، Arch، Alpine — تفاوتهای واقعی.
در نوبت نوشتننصب چند توزیع
نصب دستی، پارتیشنبندی و اولین بوت.
در نوبت نوشتنخودکارسازی
Vagrant و cloud-init: ساخت ماشین با یک فایل.
در نوبت نوشتنProxmox
مجازیسازی سازمانی، LXC و پشتیبانگیری.
در نوبت نوشتنWSL2 و مک
لینوکس روی ویندوز و مک، و محدودیتهایش.
در نوبت نوشتنعیبیابی
بوت نشدن، شبکه نداشتن و کندی.
در نوبت نوشتنپروژهٔ ۱ — اولین ماشین
نصب یک توزیع و دسترسی SSH از میزبان.
در نوبت نوشتنپروژهٔ سادهپروژهٔ ۲ — آزمایشگاه سهماشینه
سه توزیع، یک شبکهٔ داخلی، ارتباط کامل.
در نوبت نوشتنپروژهٔ متوسطپروژهٔ ۳ — آزمایشگاه خودکار
Vagrant، cloud-init و بازسازی کامل با یک دستور.
در نوبت نوشتنپروژهٔ پیچیده