Spring Boot
Spring BootSpring پیش از Boot به پیکربندی XML بیپایان معروف بود. Boot یک تصمیم گرفت: پیشفرض عاقلانه بگذار و فقط چیزی را که فرق دارد بنویس. نتیجهاش این است که در پنج دقیقه یک سرویس داری — و در ماه ششم، وقتی باید بفهمی آن پیشفرض از کجا آمده، این مسیر به کارت میآید.
پیشرفت تو
درصد هر فصل از دو چیز میآید: چقدر از بخشهایش را خواندهای (۵۵٪) و چند تمرینش را تیک زدهای (۴۵٪). همهچیز داخل مرورگر خودت میماند.
فصل
فصلها به هم وابستهاند و ترتیبشان معنا دارد. هر مسیر با پروژههای نهایی تمام میشود: ساده، متوسط، پیچیده.
چرا Spring Boot
auto-configuration و starter.
در نوبت نوشتنتزریق وابستگی
bean، context، دامنه و چرخهٔ عمر.
در نوبت نوشتنپیکربندی
properties، profile و @ConfigurationProperties.
در نوبت نوشتنSpring Web
کنترلر، مسیریابی و REST.
در نوبت نوشتناعتبارسنجی و DTO
Bean Validation و جدا کردن مدل انتقال.
در نوبت نوشتنمدیریت خطا
@ControllerAdvice و پاسخ یکدست.
در نوبت نوشتنJPA ۱
entity، رابطه و repository.
در نوبت نوشتنJPA ۲
N+1، fetch، lazy و کوئری بهینه.
در نوبت نوشتنمهاجرت پایگاهداده
Flyway و Liquibase.
در نوبت نوشتنSpring Security ۱
زنجیرهٔ فیلتر، احراز هویت و UserDetails.
در نوبت نوشتنSpring Security ۲
JWT، OAuth2 و مجوز روشمحور.
در نوبت نوشتنتست
slice test، MockMvc و Testcontainers.
در نوبت نوشتنکش
@Cacheable و Redis.
در نوبت نوشتنکار ناهمگام
@Async، @Scheduled و صف.
در نوبت نوشتنمشاهدهپذیری
Actuator، Micrometer و trace.
در نوبت نوشتناستقرار
JAR اجرایی، داکر و پیکربندی production.
در نوبت نوشتنپروژهٔ ۱ — REST API
CRUD با JPA و اعتبارسنجی.
در نوبت نوشتنپروژهٔ سادهپروژهٔ ۲ — سرویس امن
JWT، نقش و تست یکپارچه.
در نوبت نوشتنپروژهٔ متوسطپروژهٔ ۳ — سرویس production
کش، صف، مشاهدهپذیری و استقرار خودکار.
در نوبت نوشتنپروژهٔ پیچیده